Η αγάπη μου για το παρελθόν είναι γνωστή σε εκείνους που με γνωρίζουν προσωπικά. Το ενδιαφέρον μου αφορά πολλά και διάφορα, όπως θα καταλάβετε από τους τίτλους του μενού. Το ιστολόγιο δημιουργήθηκε με την επιθυμία, να μπορεί να θυμίσει τα όσα έχουμε ξεχάσει με την πάροδο του χρόνου. Αφορά ανθρώπους που είναι από 30-40 ετών περίπου, και θέλουν να ξαναθυμηθούν για λίγο τα παιδικά και τα εφηβικά τους χρόνια.
Η ταινία «Back to the future», 30 χρόνια μετά, «συναντά το σενάριο της», καθώς στην ταινία του 1985, ο πρωταγωνιστής ταξίδεψε στο 2015!
Φέτος συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τότε που ξεκίνησαν οι περιπέτειες του Marty McFly (Michael J. Fox), μαθητή λυκείου και βοηθού του ιδιόρυθμου επιστήμονα Dr. Emmett L. Brown (Christopher Lloyd). Ο «Doc» ζήτησε τη βοήθεια του Marty για την τελευταία του εφεύρεση, η οποία δεν είναι άλλη από τη μηχανή του χρόνου, το αμάξι De Lorean που όταν φτάσει τα 88 μίλια την ώρα, μεταφέρεται σε οποιαδήποτε στιγμή του παρελθόντος, αλλά και του μέλλοντος. Αυτά συνέβησαν το 1985, στο πρώτο επεισόδιο της τριλογίας. Στο Back To The Future II ο Marty Mcfly κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο και επισκέπτεται τον μελλοντικό εαυτό του. Για την ακρίβεια πηγαίνει 30 χρόνια μπροστά, στο 2015! (στην πραγματικότητα η ταινία γυρίστηκε το 1989, αλλά υποτίθεται ότι τα γεγονότα συνέβαιναν το 1985) Για τον εορτασμό των 30 χρόνων της θρυλικής ταινίας συναντήθηκαν οι τρεις βασικοί πρωταγωνιστές, Michael J. Fox, Christopher Lloyd και Lea Thompson και ανακοίνωσαν ένα διήμερο γεμάτο από «Back to the Future». Απάντησαν σε ερωτήσεις, μίλησαν με θαυμαστές και αποκάλυψαν ότι στις 21 Οκτωβρίου 2015 και μόνο για εκείνη τη «σημαντική» μέρα, η ταινία θα επιστρέψει στις αίθουσες των κινηματογράφων. Γιατί σημαντική; Είναι η ακριβής ημερομηνία που ο χαρακτήρας Mcfly, ταξίδεψε στο χρόνο στο Back to the Future II! Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε! Η Lea Thomson στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram ανάρτησε μια φωτογραφία με τους δυο καλούς της φίλους και συμπρωταγωνιστές τονίζοντας τη χαρά της για την επανασύνδεση του καστ.
Παρακολουθείστε την συνέντευξη που παραχώρησαν ανακοινώνοντας τον εορτασμό των 30 χρόνων της τριλογίας: ...
Σαν σήμερα, η Νina Hagen και οι Clash, το συγκρότημα -έκπληξη της δεύτερης μέρας, εμφανίζονται το 1985 στο φινάλε της μεγάλης ροκ συναυλίας στο Καλλιμάρμαρο. Φωτ. Σ.Σ. Πηγή: www.lifo.gr
Σαν σήμερα το 1985, το διήμερο Rock in Athens στο Καλλιμάρμαρο βρισκόταν σε εξέλιξη. Στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο φιλοξενήθηκαν μεγάλα ονόματα της διεθνούς μουσικής σκηνής, που βρίσκονταν στο απόγειο της δόξας τους. Εμπνευστής της συναυλίας ήταν η τότε υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη. Το Rock in Athens όμως στιγματίστηκε και από μεγάλης έκτασης επεισόδια.
1985: Τότε που Rock δεν εννοούσαν το έντεχνο.
Την αυλαία άνοιξαν την Παρασκευή 26 Ιουλίου 1985 οι Brigades, οι Musicales, οι Stranglers, οι Depeche Mode και οι Culture Club, ενώ το Σάββατο 27 Ιουλίου θα ακολουθούσαν οι Telephone,οι Talk Talk, οι Cure, η Nina Hagen και το συγκρότημα-έκπληξη, οι The Clash. Ονόματα για ένα συναυλιακό γεγονός που ακόμα και σήμερα προκαλούν δέος. Ήταν η πρώτη φορά που δόθηκε το Καλλιμάρμαρο για ένα γεγονός που αφορούσε τη νεολαία.
Την προηγούμενη μέρα οι διοργανωτές προς τιμήν των καλλιτεχνών έδωσαν ένα ατυχές πάρτυ στην πισίνα του Χίλτον. Το πάρτι κατέκλυσαν τοπικές διασημότητες της εποχής. Οι καλλιτέχνες όμως δεν το τίμησαν. Και γιατί να το έκαναν;
Η πρώτη μέρα ήταν η πιο επεισοδιακή. Μόλις ξεκίνησαν να παίζουν οι Stranglers, πολύς κόσμος μαζεύτηκε στην είσοδο και με ξύλα και πέτρες απαιτούσε να μπει δωρεάν. Το εισιτήριο ήταν πανάκριβο.
Κόστιζε 2 χιλιάδες δραχμές για τις 2 ημέρες και 1200 δρχ. για την κάθε μέρα, όταν η εφημερίδα κόστιζε 40 δρχ., το εισιτήριο είχε 15 δρχ., τα αναψυκτικά στοίχιζαν 50 δρχ. και ένα πακέτο τσιγάρα δεν ξεπερνούσε τις 220. Ύστερα από διαπραγματεύσεις με τον επικεφαλής των δυνάμεων των ΜΑΤ, τον αλησμόνητο Νίκο Αρκουδέα, ο κόσμος κατάφερε να περάσει στο συναυλιακό χώρο χωρίς να πληρώσει εισητήριο. Η εσωτερική φρουρά των ΜΑΤ όμως δεν είχε ειδοποιηθεί, με αποτέλεσμα να περάσει στην αντεπίθεση μόλις αντίκρυσε τους «Πάνκηδες». Καμμένα αυτοκίνητα των συγκροτημάτων, πυρκαγιά στο δάσος Αρδήτου, δεκάδες τραυματίες νέοι και 14 αστυνομικοί, περιλαμβάνονταν στον τελικό απολογισμό.
Τα πνεύματα ηρέμησαν ύστερα από τις διαπραγματεύσεις του τότε νέου Υφυπουργού Πολιτισμού, του Γιώργου Παπανδρέου, τόσο με τον Αρκουδέα όσο και με τους Πάνκηδες, αφού πέτυχε να ανοίξουν οι πόρτες και να μπουν όλοι μέσα δωρεάν.
Αντίθετα την επόμενη μέρα, η Υπουργός Πολιτισμού, Μελίνα Μερκούρη δήλωσε: «Η μεγάλη εκδήλωση συναυλίας ροκ στο Παναθηναϊκό Στάδιο ανταποκρίνεται έμπρακτα στο δικαίωμα της ελληνικής νεολαίας να γνωρίσει νέα ρεύματα στη σύγχρονη μουσική. Είναι απόλυτα δικαιολογημένο για μια καλλιτεχνική ή αθλητική εκδήλωση μεγάλου κόστους να υπάρχει εισιτήριο. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, η απαίτηση για δωρεάν είσοδο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το αίσθημα δικαίου αυτών που πλήρωσαν. Το εισιτήριο δεν μπορεί να είναι ούτε πρόσχημα ούτε άλλοθι για την πρόκληση τέτοιων επεισοδίων».
Αργότερα την ίδια μέρα, εμφανίστηκαν οι Depeche Mode οι οποίοι έπαιξαν σε ήρεμο και ενθουσιώδες κλίμα. Όλα καλά, μέχρι που στη σκηνή εμφανίστηκε ο Boy George με το συγκρότημα Culture Club.
Η αλήθεια είναι ότι μετά από μπάντες όπως οι Stranglers και οι Depeche Mode, οι Culture Club δεν ταίριαζαν.
Η εκκεντρική εμφάνιση του τραγουδιστή, σε συνδυασμό με το ποπ ύφος του συγκροτήματος ήταν αρκετά για να εξαγριώσουν το νεανικό πανκ και ροκ κοινό, που άρχισε να πετάει πέτρες και γιαούρτια πάνω στη σκηνή. Ένα μέλος του συγκροτήματος, πήδηξε, άρπαξε ένα αντικείμενο από αυτά που πέταξε το κοινό και το ξαναπέταξε στον κόσμο. Ο Boy George αντιμετώπισε με θάρρος τις πέτρες κι παρέμεινε στην σκηνή. «Αν δεν ήμουν κυρία, θα σας έδειχνα τον κώλο μου!», ήταν η απάντηση του τραγουδιστή, ειρωνεύτηκε τον ανδρισμό των πάνκηδων και η κατάσταση χειροτέρεψε. Το κοινό του απάντησε με γιουχάρισμα, μπουκάλια και πέτρες.
Την επόμενη μέρα πολύς κόσμος, έχοντας κατοχυρώσει το δικαίωμα στη δωρεάν ψυχαγωγία από την προηγούμενη μέρα, διεκδίκησε και πάλι την είσοδό του. Η Μελίνα Μερκούρη και ο Ζυλ Ντασέν πήραν αυτή τη φορά πρωτοβουλία διαπραγμάτευσης. Η είσοδος επιτράπηκε με μεγάλη έκπτωση, όμως όχι εντελώς δωρεάν και μόνο για την περιοχή πίσω από τη σκηνή.
Η παρέα του Joe Strummer εμφανίστηκε ως guest group γιατί δεν ήθελε να είναι στην ίδια λίστα με τους Culture Club. Όταν ρώτησαν τον τραγουδιστή των Clash, πως του φάνηκε ο πετροβολισμός του Boy George, είπε: «Θα ήθελα να ήμουν μαζί τους και να πετώ πέτρες». Οι The Clash δεν ειδοποίησαν ούτε τη δισκογραφική τους κι έτσι δεν υπήρχε υποδοχή ούτε καν τρόπος να μεταφέρουν τα όργανά τους. Ένας ιδιώτης τους μετέφερε στο ξενοδοχείο με το ημιφορτηγό του, σε αντίθεση με την Nina Hagen που έτυχε υποδοχής ανάλογης αρχηγού κράτους, την οποία αντιμετώπισε με σνομπ διάθεση.
Οι The Clash και η Nina Hagen αποθεώθηκαν, ενώ οι λιγότερο γνωστοί Telephone εισέπραξαν θετικές κριτικές. Αντιφατικά ήταν τα σχόλια για τους Cure, το κοινό των οποίων δεν είχε ακόμα ισχυροποιηθεί.
Είχε προταθεί στις Μουσικές Ταξιαρχίες του Τζίμη Πανούση να «ανοίξουν» την συναυλία, αλλά αρνήθηκαν, επειδή βασικοί χορηγοί της συναυλίας ήταν μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, ενώ αρχικά θεωρούσαν ότι η συναυλία πραγματοποιείται με κρατική επιχορήγηση.
Το Rock in Athens κινηματογραφήθηκε από την ΕΡΤ.
Βρήκαμε το tracklist των Cure από τη συναυλία, στο site της μπάντας και σας το παρουσιάζουμε:
Intro: - the glove – relax
Mainset: - the baby screams - play for today - secrets - kyoto song - the hanging garden - inbetween days - primary - cold - let’s go to bed - the walk - one hundred years - give me it - a forest
Encore: - three imaginary boys - 10.15 saturday night - killing an arab - forever
Με πληροφορίες από mixanitouxronou.gr Ασπρόμαυρες photos του Σπύρου Στάβερη από τη Lifo.gr
Το βίντεο αυτό είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό "Multimedia & CD-ROM" σαν διαφήμιση/demo της σελίδας Adventure Magic. Η σελίδα αυτή είχε ξεκινήσει τον Ιούνιο του 1995 και φιλοδοξούσε να γίνει το πρώτο ελληνικό portal για παιχνίδια Adventure & RPG.
Ο μυστηριώδης κομίστας που κρατά την ταυτότητά του επτασφράγιστο μυστικό!
Υπάρχει ένας έλληνας μαέστρος του χιούμορ που μας κάνει να σκάμε στα -πικρόχολα- γέλια και του τα συγχωρούμε φυσικά όλα.
Τις βλασφημίες, τις πολιτικές ακροβασίες, την «πιπεράτη» γλώσσα, τα πικάντικα λογοπαίγνια, τα καυστικά φιλοσοφικά ερωτήματα και κάθε λογής «ασέβεια» που προκύπτει από τη δαιμόνια πένα του.
Κι αυτό γιατί είναι ο αγαπημένος όλων! Κι όμως, για μια τόσο προβεβλημένη φυσιογνωμία, δεν είναι τίποτα δημοσίως γνωστό.
Βιογραφικές πληροφορίες δεν υπάρχουν, για φωτογραφία του ούτε λόγος, την ίδια ώρα που ελάχιστοι μπορούν να ισχυριστούν ότι τον γνωρίζουν προσωπικά. Και βέβαια το μυστήριο για το ποιος είναι τελικά ο Αρκάς γιγαντώνεται στις μέρες μας, την εποχή του διαδικτύου και της καταιγιστικής ροής πληροφορίας, καθώς ακόμα και το ίντερνετ κρατά το στόμα του αναπάντεχα κλειστό στις τρεις και πλέον δεκαετίες δράσης του Αρκά!
Απίστευτο κι όμως αληθινό, καθώς μιλάμε για τον κομίστα που τον ξέρουμε και τον λατρεύουμε όλοι, με τις ιστορίες του να σκαρφαλώνουν διαρκώς στις πρώτες θέσεις των μπεστ-σέλερ, κάθε φορά που κυκλοφορεί νέα ιστορία του.
Ο Έλληνας «Τόμας Πίντσον» αφήνει λοιπόν το μοναδικό του έργο να μιλά για εκείνον, μένοντας επίτηδες στα παραλειπόμενα της Ιστορίας…
Σκόρπιες βιογραφικές πληροφορίες
Για την ταυτότητα του Αρκά δεν έχουν υποστηριχθεί πολλές θεωρίες, όπως θα περίμενε κανείς, κάποια πράγματα ωστόσο μπορούν να ανασυγκροτηθούν από θραύσματα γνώσης εδώ κι εκεί.
Το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο «Αρκάς», πρώτα απ’ όλα, κάτι αποκαλύπτει, όπως εξάλλου τα περισσότερα φιλολογικά παρατσούκλια: κατάγεται πιθανότατα από την Αρκαδία, όπως εξάλλου μαθαίνουμε και από την επίσημη ιστοσελίδα του. Εδώ όμως αρχίζει και τελειώνει κάθε εικασία για το ποιος είναι ο κορυφαίος κομίστας!
Ο Αρκάς εμφανίζεται στη δημόσια ζωή με το όνομα Αντώνης Ευδαίμων, που μοιάζει ωστόσο φτιαχτό παρά πραγματικό βαφτιστικό. Έτσι υπογράφει όμως κείμενό του στο περιοδικό «Βαβέλ» το 1984, έτσι υπογράφει τις πρώτες του απόπειρες στην επικράτεια των κόμικς, ενώ το ίδιο όνομα χρησιμοποιεί και σε εικονογράφηση διηγήματος του 1985 («Ένα παιδί και ο σκύλος του»).
Άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι το πραγματικό του όνομα είναι Άρης Καστρινός (απ’ όπου και το ΑΡ-ΚΑΣ), κανείς ωστόσο δεν γνωρίζει, οπότε δεν θα μνημονεύσουμε άλλες εικασίες για το όνομά του, καθώς σεβόμενοι την επιλογή του θα ασχοληθούμε με το ξακουστό του έργο…
Εργογραφία
Ο Αρκάς εμφανίζεται για πρώτη φορά με τον μνημειώδη «Κόκορά» του το 1981 στο περιοδικό «Βαβέλ», υπογράφοντας πλέον ως Αρκάς.
Το 1987 θα βρει τις ξεκαρδιστικές περιπέτειες του σεξουαλικά ασταθή και νευρωτικού κόκορα να φιλοξενούνται στη νέα του στέγη, το περιοδικό «Παρά Πέντε», και κατόπιν στο αδελφάκι του «Μικρό Παρά Πέντε».
Μέχρι τότε βέβαια θα έχει ήδη ρίξει στην αγορά μια νέα σειρά ιστοριών, το «Show Business» (1983), με τη γενειοφόρο Θέκλα να παραμένει μια από τις εμβληματικές εικονογραφικά φιγούρες του!
Ακολουθεί το «Ξυπνάς μέσα μου το ζώο» (1985), ενώ η αμέσως επόμενη σειρά του «Μετά την Καταστροφή» (1986) γίνεται ανάρπαστη! Το μοτίβο των δουλειών του Αρκά ακολουθεί πάντα την ίδια πεπατημένη: οι ιστορίες του δημοσιεύονται σε τακτά χρονικά διαστήματα σε περιοδικά και εφημερίδες (όπως το περιοδικό «Μετρό» αλλά και το ένθετο της Ελευθεροτυπίας «Έψιλον») και συγκεντρώνονται κατόπιν σε ξεχωριστά άλμπουμ.
Αφού κυκλοφορήσει «Ο Παντελής και το Λιοντάρι» (1987) και το «Φάε το Κερασάκι» της ίδιας χρονιάς, ο Αρκάς θα λανσάρει το 1988 την πασίγνωστη σειρά του «Ο Ισοβίτης», ο οποίος αρχίζει να δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Η Πρώτη», πριν κυκλοφορήσει σε άλμπουμ και μετατραπεί κατόπιν σε -βραχύβια- τηλεοπτική σειρά με μαριονέτες, που προβαλλόταν άλλοτε στην ΕΤ1…
Την ώρα που συνεχίζει τις περιπέτειες του αδίκως καταδικασμένου σε 622 χρόνια κάθειρξης Ισοβίτη και του αυθάδη ποντικού Μοντεχρήστου, ο Αρκάς εγκαινιάζει άλλη μια σύντομη σειρά, τους «Αταίριαστους Έρωτες» (1988), πριν λανσάρει μια από τις καλύτερες ιστορίες του: οι «Χαμηλές Πτήσεις» αρχίζουν να πετούν χαμηλά το 1991 μέσα από τις σελίδες της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», γινόμενες μια από τις δημοφιλέστερες σειρές του!
Συνεχίζοντας τις «Χαμηλές Πτήσεις», ο Αρκάς θα εγκαινιάσει μια νέα απόπειρα, που θα γίνει κι αυτή με τη σειρά της κλασική: ο «Καστράτο» κυκλοφορεί στο περιοδικό «Μετρό» το 1995, με τη φιλήδονη γάτα Λουκριτία και τον ευνουχισμένο γάτο Καστράτο να χαρίζουν άφθονο γέλιο στα μεγαλύτερα παιδιά.
Και τελικά το 1998, έπειτα από 7 συναπτά έτη των «Χαμηλών Πτήσεων», η ανάρπαστη σειρά θα δώσει τη θέση της στα «Πειραματόζωα», τη νέα χιουμοριστική προσπάθεια του ασίγαστου κομίστα, η οποία όμως σύντομα θα αντικατασταθεί από τον ερωτοχτυπημένο «Καλό Λύκο».
Επόμενος σταθμός του Αρκά «Η ζωή μετά», που κυκλοφορεί στα τέλη του 1999 για να δώσει χιουμοριστικές απαντήσεις στο προαιώνια ερωτήματα της θνητότητας και της μεταθανάτιας ζωής!
Ο Αρκάς μας χάρισε και άλλες σειρές ιστοριών, όπως τα «Επικίνδυνα Νερά» και τελευταία τους «Συνομήλικους», ενώ έχει συγγράψει και δύο θεατρικά έργα, που ανεβαίνουν συνήθως σε ενιαία παράσταση με τίτλο «Επείγοντα Περιστατικά»: πρόκειται για τη σύνθεση των δύο μονόπρακτων «Εχθροί εξ αίματος» και «Βιολογικός μετανάστης.
Οι δουλειές του Αρκά έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, πορτογαλικά κ.ά.).
Αυτός είναι ο υπέροχος κόσμος του Αρκά, που σε τελική ανάλυση είναι ο δικός μας κόσμος με τον σαρκασμό που του πρέπει…
