Μενού
Μενού
Καλώς Ήλθατε!
Η αγάπη μου για το παρελθόν είναι γνωστή σε εκείνους που με γνωρίζουν προσωπικά. Το ενδιαφέρον μου αφορά πολλά και διάφορα, όπως θα καταλάβετε από τους τίτλους του μενού. Το ιστολόγιο δημιουργήθηκε με την επιθυμία, να μπορεί να θυμίσει τα όσα έχουμε ξεχάσει με την πάροδο του χρόνου. Αφορά ανθρώπους που είναι από 30-40 ετών περίπου, και θέλουν να ξαναθυμηθούν για λίγο τα παιδικά και τα εφηβικά τους χρόνια.
Καλό σας ταξίδι!
Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2017
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2017
Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017
Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2017
Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2017
Πέθανε ο Masaya Nakamura, γνωστός ως ο πατέρας του Pacman!
Έφυγε από τη ζωή στις 22 Ιανουαρίου 2017 ο Masaya Nakamura, ο οποίος ίδρυσε την ιαπωνική εταιρεία παιχνιδιών Bandai Namco το 1955 και μέχρι την ημέρα που πέθανε ήταν επίτιμος πρόεδρος της εταιρείας.
Επίσης ήταν ο δημιουργός του πολυαγαπημένου βιντεοπαιχνιδιού Pac Man που είχε τεράστια επιτυχία και καθιερώθηκε ως κλασικό παιχνίδι που έχει διασκεδάσει εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.
Πηγή:
http://www.retrocomputers.gr/forum/ektos-thematos/18267-efyge-o-masaya-nakamura-gnostos-os-o-pateras-tou-pacman
Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2017
Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2017
Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2017
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017
Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2017
Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2017
Side-by-side comparison: Zero Hour! (1957) Vs Airplane! (1980)
Η ταινια Airplane! του 1980, είναι παρωδία της ταινίας Zero Hour του 1957! Ορίστε και η απόδειξη:
Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2017
Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2017
Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2017
Ένα νοσταλγικό φλας μπακ στα... γαριδάκια προηγούμενων δεκαετιών με τα οποία μεγαλώσαμε!
Σνακ μίας άλλης εποχής που καταναλώνονταν μετά μανίας αλλά και γαριδάκια που πέρασαν απαρατήρητα.
Συσκευασίες οι οποίες δεν θα φαντάστηκες ποτέ πως θα κυκλοφορούσαν στο εμπόριο.
Ουδείς κατανάλωνε τα αγαπημένα του πατατάκια για την θρεπτική τους αξία, αλλά για την πικάντικη γεύση τους.
Παραδόξως την δεκαετία του '80 και του '90 οι εταιρίες παραγωγής σνακς πειραματίζονταν συνεχώς παρουσιάζοντας νέες γεύσεις και πατέντες προκειμένου να πείσουν τον καταναλωτή πως αξίζει να τα δοκιμάσει.
Στην εποχή μας, τα πιτσιρίκια περιορίζονται σε Φουντούνια, Πακοτίνια, Πιτσίνια, Cheetos Δρακουλίνια, Cheetos Πίτσα, Λόττο γαριδάκια, με τα πατατάκια να έχουν την τιμητική τους και να κυκλοφορούν σε ποικιλομορφία γεύσεων.
Τουλάχιστον επανακυκλοφόρησαν τα Foficο προκειμένου να σώσουν την παρτίδα. Φτάνουν όμως;
Η ζωή μας σίγουρα δεν είναι ίδια δίχως τα αλήστου μνήμης «Tι και Τι» με γεύση πίτσα. Τα Δρακουλίνια δεν είναι «Σούπερ» όπως συνέβαινε πριν από μία 20ετία, ενώ πλέον έχουν εκλείψει τα θεματικά γαριδάκια.
Όταν η «Τόλμη και Γοητεία» έσπαγε τα κοντέρ τηλεθέασης κυκλοφορούσαν γαριδάκια «Ριτζ» και «Καρολάιν». Εάν είσαι πάνω από 30 πιθανότατα τα έχεις δοκιμάσει.
Το βάρος των βιομηχανιών σνακ έπεφτε πάνω στα γαριδάκια. Σε πολλές περιπτώσεις, η γεύση και ο σχηματισμός ήταν ίδια, αλλά αυτό που άλλαζε ήταν ο τίτλος και η συσκευασία.
Τα γαριδάκια «Ευρωμπάσκετ», αλλά και τα «Basketinia Τυρομπάσκετ» πάτησαν πάνω στις επιτυχίες της «επίσημης αγαπημένης», ενώ τα «Video Snack» ήταν προέκταση του παροξυσμού που υπήρχε στα τέλη της δεκαετίας του '80 με τις βιντεοκασέτες.
Κυκλοφόρησαν γαριδάκια με αφορμή το Μουντιάλ «Mεξικό '86», αλλά και με την διαφημιστική καμπάνια όπου πρωταγωνιστούσε ο Νίκος Παπαναστασίου «ο Επιμένων Νικά».
Δημοφιλή κόμικς, σειρές, κινούμενα σχέδια, μουσικές επιτυχίες, και ταινίες ενέπνευσαν σνακ όπως ήταν τα: «Χελωνονινζάκια», «Φρου Φρου Σνακ», «Γαριδάκια Batman», «Γαριδάκια Lambada», «Ποπάι», «Στρουμφ», «Γαριδάκια Μπάνι», «Ο γύρος του κόσμου με τον », Willy Fog», «Γαριδάκια Ντάλας.
Ακόμη και δημοφιλή video games αλλά και κονσόλες παιχνιδιών (βλέπε Pac Man με φουντούκι, καλαμπόκι και φυστικία, αλλά και κομπιοτεράκια Atari» τρώγονταν με περισσή ευχαρίστηση.
Η εταιρία παραγωγής Φάρμα, κυκλοφόρησε μεταξύ άλλων τα «Τυρογαριδάκια Φάρμα», τα «Πονυρά Γαριδάκια» με τα συμπαθή πόνυ στο σακουλάκι, τα «Στικς» και τα «Κουφά».
Άξια αναφοράς και η Φλώρινα με τα «Ευρωπάκια», τα πρώτα «Τσιπς με ρίγανη» και τα «Πίτσα Βλάχα», αλλά και τα τραγανά και ολόφρεσκα γαριδάκια της.
Τα «Καβουράκια με τυρί, τομάτα και πάπρικα», οι «πικάντικες φατσούλες με τομάτα και τυρί», «μπαμπούλες» που παρέπεμπαν σε δρακουλίνια, τα «Μπλα-Μπλα γελαστά γαριδάκια», τα «Αγρίμια με πικάντικη γεύση τυριού και ντομάτας», τα «ριγέ πατατάκια Ζαπάτα», τα «στριφτούλια», τα «δαγκώνια», τα «ρίκι τίκι», ξυνπνούν ευχάριστες μνήμες σε όσους τα γεύθηκαν.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει το καλτ σακουλάκι που ανέγραφε «Τορτίλλα Δρακουμέλ», η τα «Μελένια» που αποτελούνταν από ξηρούς καρπούς και μέλι και αποσύρθηκαν σε ελάχιστο χρόνο μετά την κυκλοφορία τους;
Εκείνη την εποχή ζητούσες από τον περιπτερά τα «Χρυσά Μανούλια», «Σνακ Γαριδάκια 73 American Type» και «Φιστίνια» και απολάμβανες τα «Κρικάκια» της Tom's food. Τα τελευταία κυκλοφορούν στο εξωτερικό και κάνουν χρυσές πωλήσεις. Αν μη τι άλλο μας λείπουν...
Πηγή:
Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017
«Το έχω διπλό, έχεις να το ανταλλάξουμε;» Καθημερινός διάλογος για τα αυτοκόλλητα της Σάρα Κέι. Η δημιουργός των σκίτσων άρχισε να ζωγραφίζει όταν αρρώστησε η κόρη της...
Ανέμελα παιδιά που χαίρονται τη φύση ανάμεσα σε λουλούδια, παίζοντας και φροντίζοντας ζωάκια, κάνοντας κούνια ή πικνικ σε ολάνθιστο κήπο. Αγγελικά πρόσωπα που φορούν ρούχα με βολάν, ψάθινα καπέλα, κρατούν καλάθια με φρούτα και μιλούν για τη φιλία, την αγάπη, την τρυφερότητα και τη φύση. Είναι οι φιγούρες της Σάρα Κέι, που στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν ως αυτοκόλλητα από την Panini στις αρχές τις δεκαετίας του ’80. Τα ρομαντικά σκίτσα έγιναν ανάρπαστα από τις πιτσιρίκες της εποχής. Έτρεχαν στα ψιλικατζίδικα με το χαρτζιλίκι τους για να αγοράσουν το χάρτινο φακελάκι με τα δυο-τρία αυτοκόλλητα και να γεμίσουν το άλμπουμ τους. Αν πετύχαιναν κάποιο που είχαν ήδη, υπήρχε η λύση του σχολείου: τα έπαιρναν μαζί τους για να ανταλλάξουν με τις συμμαθήτριές τους. Έτσι όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Αν, πάλι, περίσσευε κάποιο, το κολλούσαν σε τετράδια, σε βιβλία ή σε έπιπλα του δωματίου τους. Δημιουργός της σειράς υπήρξε η Αυστραλή εικονογράφος και συγγραφέας παιδικών βιβλίων Βιβιέν Κούμπος. Από μικρή ήταν παθιασμένη με τα σκίτσα και μεγαλώνοντας σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Στα είκοσι προσελήφθη σε διαφημιστικό γραφείο ως σχεδιάστρια. Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά και ζούσαν οικογενειακώς, λίγο έξω από το Σίδνεϊ, μέσα στη φύση. Όταν η κόρη της, Άλισον, αρρώστησε άρχισε να ζωγραφίζει τις φιγούρες, ώστε να την κάνει να νιώσει πιο όμορφα. Δεν χρειαζόταν πολλή φαντασία για να φτιάξει τις ζωγραφιές της. Αρκούσε μόνο να κοιτάξει έξω από το παράθυρο, όπου η φύση χάριζε απλόχερα την ομορφιά της. Οι ζωγραφιές της απεικονίζουν έναν αρμονικό κόσμο για τα παιδιά, τα ζώα και τα φυτά. Υπέγραφε τα σκίτσα ως «Σάρα Κέι». «Σάρα» έλεγαν το κατοικίδιο του πατέρα της και το «Κ» προέρχεται από το Κούμπος, το επώνυμό της. Ήταν αρχές της δεκαετίας του ’70 και η Βιβιέν έδειξε τις ζωγραφιές της σε έναν τοπικό εκδότη ευχετήριων καρτών. Εκείνος ενθουσιάστηκε και αποφάσισε να τις τυπώσει. Ήταν η αρχή για την λαμπρή πορεία της σειράς, η οποία ταξίδεψε και εκτός Αυστραλίας. Τα παιδιά αλλά και οι γονείς τους αγάπησαν αμέσως τις ζωγραφιές. Απέπνεαν ηρεμία και αθωότητα. Οι ευχετήριες κάρτες γρήγορα έγιναν μπλουζάκια και τετράδια και αργότερα τυπώθηκαν σε χαρτί περιτυλίγματος, μπλουζάκια, παπλώματα, οικιακά είδη, ημερολόγια ακόμη και είδη βάφτισης τα οποία διατίθενται μέχρι και σήμερα. Οι ζωγραφιές βρήκαν απήχηση σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο η Βιβιέν πάντα κρατούσε χαμηλό προφίλ και απέφευγε τη δημοσιότητα. Προτιμούσε την ηρεμία που απεικόνιζαν και τα σκίτσα της..... http://www.mixanitouxronou.gr/to-echo-diplo-echis-na-to-antallaxoume-kathimerinos-dialogos-gia-ta-aftokollita-tis-sara-kei-i-dimiourgos-ton-skitson-archise-na-zografizi-otan-arrostise-i-kori-tis/
Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)














































