Σε δύο μήνες περίπου, θα γίνει η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας
Pixels. Βλέποντας
ωστόσο το Trailer, μου θύμισε
το παρακάτω βίντεο που είχα δει παλιότερα στο YouTube! Λέτε οι παραγωγοί να εμπνεύστηκαν
από αυτό το βίντεο, για να δημιουργήσουν αυτή την ταινία; Ποιος ξέρει! Πάντως
οι ομοιότητες είναι εμφανείς!
Μενού
Μενού
Καλώς Ήλθατε!
Η αγάπη μου για το παρελθόν είναι γνωστή σε εκείνους που με γνωρίζουν προσωπικά. Το ενδιαφέρον μου αφορά πολλά και διάφορα, όπως θα καταλάβετε από τους τίτλους του μενού. Το ιστολόγιο δημιουργήθηκε με την επιθυμία, να μπορεί να θυμίσει τα όσα έχουμε ξεχάσει με την πάροδο του χρόνου. Αφορά ανθρώπους που είναι από 30-40 ετών περίπου, και θέλουν να ξαναθυμηθούν για λίγο τα παιδικά και τα εφηβικά τους χρόνια.
Καλό σας ταξίδι!
Τρίτη 2 Ιουνίου 2015
Vintage Toy Mania! Το μοναδικό ρετρό κατάστημα παιχνιδιών στην Ελλάδα!
Το κανάλι του καταστήματος στο YouTube:
Η σελίδα του καταστήματος στο Facebook:
Η διεύθυνση στο eBay:
Πέντε υποθέσεις-θρίλερ που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη
Σοκαριστικές υποθέσεις που καθήλωσαν επί ώρες
το πανελλήνιο στις τηλεοπτικές οθόνες, άλλες που ξετυλίγονταν σταδιακά
αποκαλύπτοντας όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειές τους. Ιστορίες φρίκης, που
διαδραματίστηκαν τη δεκαετία του ’90, ξεπερνώντας σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και τα πιο πετυχημένα
σενάρια στην ιστορία του κινηματογράφου.
Ο παιδοκτόνος Μανώλης Δουρής, που εμφανιζόταν
αρχικά να θρηνεί σπαρακτικά τον χαμό του 6χρονου γιου του, η τριάδα της
Παλλήνης με τα σεξουαλικά όργια, τους βιασμούς και τις δολοφονίες στο όνομα του
Σατανά, η ομηρία του Σορίν Ματέι και η live δραματική συνομιλία, που
παρακολούθησε όλη η Ελλάδα με κομμένη την ανάσα, η πολύωρη πειρατεία στο
λεωφορείο με την τραγική της κατάληξη στο Ελμπασάν της Αλβανίας, η πενταπλή
δολοφονία της οικογένειας στη Θάσο από τον φοιτητή Θεόφιλο Σεχίδη, που
χαρακτηρίστηκε ως το «έγκλημα του αιώνα». Υποθέσεις που ξεπερνούν κάθε όριο του
ανθρώπινου νου και κατάφεραν να στοιχειώσουν τον ύπνο μας...
Υπόθεση
Δουρή
Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1994, ο 6χρονος
γιος του Μανώλη και της Γεωργίας Δουρή καθυστέρησε να επιστρέψει στο σπίτι του
στην Ερμιόνη, ανησυχώντας την οικογένειά του. Η αστυνομία ειδοποιήθηκε και οι
έρευνες άρχισαν άμεσα. Το παιδί βρέθηκε τελικά νεκρό και σεξουαλικά
κακοποιημένο από τον Μανώλη Δουρή και ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά του, καλά
κρυμμένο στον μαντρότοιχο μιας αλάνας, κοντά στο σπίτι της οικογένειας.
Η υπόθεση σοκάρει. Τραγική φιγούρα ο πατέρας,
ο οποίος θρηνεί μπροστά στις κάμερες και ζητά εκδίκηση για τον χαμό του μικρού.
Σύντομα όμως τα δεδομένα στην υπόθεση ανατρέπονται προς έκπληξη όλων. Ο πατέρας
συλλαμβάνεται και στην ομολογία του ότι σκότωσε το ίδιο του το παιδί, προσπαθεί
να δικαιολογηθεί λέγοντας: «Με κυριεύει μια σπάνια ασθένεια, με μεταμορφώνει.
Με έπιαναν κρίσεις και δεν έβλεπα μπροστά μου. Ο καθένας στη θέση μου το ίδιο
μπορεί να έκανε».
Ο «τραγικός πατέρας» μετατρέπεται αμέσως στα
μάτια της κοινής γνώμης σε «τέρας» και «ανθρωπόμορφο κτήνος». Στη διάρκεια της
δίκης, ο Δουρής, ο οποίος έπασχε από σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, αλλάζει
γραμμή και δηλώνει «αθώος», κατηγορώντας μάλιστα τη σύζυγό του για τον θάνατο
του παιδιού. «Θα είσαι ελεύθερη να ζήσεις τη ζωή σου, όπως εσύ το ζήτησες μαζί
με τον εραστή σου με τον οποίο σκοτώσατε το Νίκο», έλεγε.
Ενώ εκδικαζόταν η συγκλονιστική υπόθεση, η
οποία βρέθηκε στο επίκεντρο των ΜΜΕ, τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν περιέπλεξαν
τα δεδομένα: σύμφωνα με το ιατροδικαστικό πόρισμα, στο άψυχο σώμα του παιδιού
εντοπίστηκαν τρίχες γεννητικών οργάνων που δεν ανήκουν στον Δουρή. Τελικά,
κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους για ασέλγεια,
κάθειρξης 20 ετών για βιασμό και ισόβιας κάθειρξης για ανθρωποκτονία από
πρόθεση με «ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση».
Δύο περίπου χρόνια μετά τη δολοφονία του γιου
του, στις 24 Φεβρουαρίου του 1996, ο Μανώλης Δουρής βρίσκεται κρεμασμένος με το
καλώδιο της τηλεόρασης στο κελί του στις φυλακές της Τρίπολης.
Οι
σατανιστές της Παλλήνης
Το κουβάρι της φρικιαστικής υπόθεσης άρχισε
να ξετυλίγεται τον Δεκέμβρη του 1993, μετά από συντονισμένες ενέργειες των
συγγενών της αγνοούμενης, Θεοδώρας Συροπούλου. Πρωταγωνιστές της δύο νέα τότε
αγόρια από την Παλλήνη, ο «αρχηγός» της τριάδας, Ασημάκης Κατσούλας, ένας φίλος
του, ο Μάνος Δημητροκάλλης και η φίλη του, Δήμητρα Μαργέτη.
Η σύλληψη των δραστών έφερε στο φως τις
ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της δράσης τους. Οι παιδικοί φίλοι άρχισαν να
κάνουν τελετές μαύρης μαγείας στην Παλλήνη και στο Κορωπί προσπαθώντας
παράλληλα να μυήσουν και άλλους συνομήλικούς τους. Το πρώτο έγκλημα διαπράχθηκε
στις 27 Αυγούστου 1992. Με το πρόσχημα της λευκής μαγείας οδήγησαν την 14χρονη
Θεοδώρα Συροπούλου στη θέση Σέσι στο Κορωπί, όπου έγδυσαν τη μικρή, της φόρεσαν
χειροπέδες και την υποχρέωσαν να γονατίσει κρατώντας ένα κερί. Στη συνέχεια τη
χτύπησαν με ένα ξύλο στο κεφάλι, αλλά όταν διαπίσωσαν ότι διατηρούσε τις
αισθήσεις της, τη στραγγάλισαν. Αφού πέθανε, ασέλγησαν πάνω στο πτώμα της και
μετά το περιέλουσαν με βενζίνη και έβαλαν φωτιά.
Το δεύτερο θύμα τους ήταν η 28χρονη
Γαρυφαλλιά Γιούργα. Ήταν Μεγάλη Τετάρτη, 14 Απριλίου 1993, όταν εντόπισαν
τυχαία τη μητέρα δύο παιδιών και καμαριέρα ξενοδοχείου. Τη συνάντησαν όταν
εκείνη επέστρεφε στο σπίτι της στα Γλυκά Νερά και υποδυόμενοι τους
αστυνομικούς, την επιβίβασαν στο αυτοκίνητο του Κατσούλα και την οδήγησαν σε
ερημικό σημείο στο Κορωπί, όπου τις πέρασαν χειροπέδες, την έγδυσαν και τη
βίασαν. Στη συνέχεια, της πολτοποίησαν το κεφάλι με μια πέτρα για να μην
αναγνωρίζεται.
Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν ενώπιον του
Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, ύστερα από παραπεμπτικό βούλευμα του
Συμβουλίου Πλημμελειοδικών τον Ιούνιο 1995. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι
πριν αρχίσει η δίκη, εξαιτίας της δημοσιοποίησης κατά την ανακριτική διαδικασία
των πολύπλοκων καταθέσεων και των απολογιών των κατηγορουμένων στα ΜΜΕ, οι
δικαστικές αρχές απαγόρευσαν τη δημοσίευση άλλων στοιχείων.
Ο Ασημάκης Κατσούλας καταδικάστηκε τελικά σε
δύο φορές ισόβια κάθειρξη και πρόσκαιρη κάθειρξη 12 ετών και 10 μηνών, ενώ ο
Μάνος Δημητροκάλλης σε δύο φορές ισόβια και πρόσκαιρη κάθειρξη 9 ετών και 10
μηνών. Η Δήμητρα Μαργέτη καταδικάστηκε σε κάθειρξη 17 ετών και 4 μηνών για απλή
συνέργεια σε κάθε μία από τις ανθρωποκτονίες και αρπαγή ανηλίκου, αφού της
αναγνωρίστηκε η ελαφρυντική περίσταση της μετεφηβικής ηλικία. Η Μαργέτη
αποφυλακίστηκε στις 23 Νοεμβρίου 2001, καθώς οι δικαστές έκριναν ότι επέδειξε
καλή διαγωγή κατά την κράτησή της και πως δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο για την
κοινωνία.
Ο
σφαγέας της Θάσου
Επί μέρες, τον Μάιο του 1996, η κοινή γνώμη
παρακολουθούσε να αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες μιας από τις πιο φρικιαστικές
υποθέσεις στα χρονικά της Ελλάδας. Ο 24χρονος φοιτητής Θεόφιλος Σεχίδης είχε
σκοτώσει στο πατρικό σπίτι της οικογένειας στη Θάσο τον πατέρα του, τη μητέρα
του, την αδελφή του, τη γιαγιά του και τον θείο του.
Ο Σεχίδης τεμάχισε τα πτώματά τους, τα
τοποθέτησε σε πλαστικές σακούλες και τα μετέφερε στο αυτοκίνητό του με φέριμποτ
στην Καβάλα, όπου και τα εξαφάνισε σε σκουπιδότοπο. Μόνο το πτώμα του θείου του
βρέθηκε τελικά από την αστυνομία. «Ήθελαν να με βγάλουν από τη μέση και πρόλαβα
να τους σκοτώσω πρώτος. Υπήρχε συνωμοσία σε βάρος μου. Βρισκόμουν εν αμύνη. Μου
έκαναν ψυχολογικό πόλεμο επειδή ήξερα ότι ήμουν άλλης μάνας παιδί. Τους ξέκανα,
για να μην με ξεκάνουν», ανέφερε ο ίδιος αργότερα.
Η υπόθεση μονοπώλησε το ενδιαφέρον όχι μόνο
για την ίδια τη συγκλονιστική πράξη, αλλά και για το γεγονός ότι ο σφαγέας
εμφανιζόταν αμετανόητος. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν και τα ενδιαφέροντά του,
καθώς του άρεσε πολύ το διάβασμα, η ζωγραφική και η κλασική μουσική. Ακόμη και
στη φυλακή, ζητούσε Μπαχ και Μότσαρντ, αλλά και πολλά βιβλία.
Η live
ομηρία από τον Σορίν Ματέι
Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1998, ο δραπέτης
Σορίν Ματέι εισβάλλει στο διαμέρισμα της οικογένειας Γκινάκη, που βρισκόταν
στην οδό Νιόβης 4 στα Κάτω Πατήσια και κρατά ομήρους, με την απειλή
χειροβομβίδας, τέσσερα άτομα: τη μητέρα, Σουλτάνα Γκινάκη, τον 24χρονο γιο της,
Ευάγγελο, την κόρη της, Αμαλία, και τον αρραβωνιαστικό της, Απόστολο Μακρινό.
Στις 19:00 το βράδυ τηλεφωνεί στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι και ζητά να βγει στον
αέρα και να συνομιλήσει με τον παρουσιαστή ειδήσεων του καναλιού Νίκο
Ευαγγελάτο. Επί τέσσερις ώρες, όλη η Ελλάδα παρακολουθεί τη συγκλονιστική
συνομιλία των δύο ανδρών με κομμένη την ανάσα.
Η αστυνομία αποφασίζει να προχωρήσει τελικά
σε έφοδο, πεπεισμένη ότι η χειροβομβίδα είναι ψεύτικη, έπειτα από την ανάκριση
της φίλης του Ματέι, Π. Αθανασοπούλου, η οποία βρισκόταν υπό την επήρεια
ουσιών. Στο μοιραίο διαμέρισμα έχουν απομείνει δύο δεμένοι όμηροι, αφού ο
Ματέι, είχε απελευθερώσει νωρίτερα τον Βαγγέλη και τη Σουλτάνα Γκινάκη. Καθώς η
αστυνομία μπαίνει στο σπίτι, τραβά με δύναμη τον Απόστολο Μακρινό και
κατάφέρνει να τον απελευθερώσρει. Δεν είχε την ίδια τύχη και η Αμαλία Γκινάκη,
της οποίας η πανικόβλητη φωνή αλλά και η έκρηξη ακούγονται ζωντανά στην
τηλεόραση από το ανοιχτό τηλέφωνο.
Από την έκρηξη τραυματίστηκε και ο Ματέι και
οι δύο τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Η Αμαλία Γκινάκη έφυγε από τη
ζωή μετά από 17 ημέρες νοσηλείας, ενώ ο δράστης της αιματηρής επίθεσης βρέθηκε
νεκρός στο κρεβάτι τους στις φυλακές το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με
τον ιατροδικαστή Μάριο Ματσάκη, ο θάνατός του προήλθε από εισρόφηση γαστρικού
υγρού, σε συνδυασμό με την παρατεταμένη καταστολή.
Η
λεωφορειοπειρατεία με την τραγική κατάληξη
Στις 29 Μαϊου 1999 ο 25χρονος Φλαμούρ Πίσλι
καταλαμβάνει λεωφορείο του ΚΤΕΛ στην περιοχή Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης,
κρατώντας ομήρους τους επιβάτες του, και το οδηγεί στην Αλβανία. Στη διάρκεια
του ταξιδιού κρατούσε στο χέρι του μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα.
Στην πράξη αυτή τον οδήγησε η οργή, αφού,
όπως ισχυριζόταν ο νεαρός Αλβανός, είχε κατηγορηθεί άδικα για κατοχή τριών
όπλων. Σε επικοινωνία του με την αστυνομία, μέσω του κινητού τηλεφώνου επιβάτιδας
του λεωφορείου, ζήτησε λύτρα 50.000.000 δραχμών, τα τρία καλάσνικοφ για τα
οποία είχε κατηγορηθεί, καθώς και ασφαλή μετάβαση στην πατρίδα του. Φοβούμενες
μια εξέλιξη όμοια με εκείνη της οδού Νιόβης, οι αστυνομικές αρχές έκαναν
δεκτούς τους όρους του και τού κατέβαλαν τα λύτρα, καθώς και τα όπλα, τα οποία
όμως δεν δέχτηκε.
Η τρελή του πορεία του λεωφορείου, με
κατεύθυνση την Αλβανία, έγινε υπό το άγρυπνο βλέμμα της αστυνομίας, αλλά και
των ΜΜΕ, με τις κάμερες να έχουν εστιάσει στον οπλισμένο δράστη. Πέρασε από το
Κάτω Σχολάρι, τη Θέρμη Θεσσαλονίκης και πέρασε ανενόχλητο τα ελληνοαλβανικά
σύνορα.
Η περιπέτεια έληξε στο Ελμπασάν της Αλβανίας:
η αλβανική αστυνομία περικύκλωσε το λεωφορείο και, όταν ο 25χρονος αρνήθηκε να
παραδοθεί, άνοιξε πυρ. Νεκρός έπεσε ο νεαρός Γιώργος Κουλούρης από το Κάτω
Σχολάρι, ο οποίος επέβαινε στο λεωφορείο, αλλά και ο ίδιος ο Πίσλι.
Πηγή:
Σοκαριστικές υποθέσεις που καθήλωσαν επί ώρες
το πανελλήνιο στις τηλεοπτικές οθόνες, άλλες που ξετυλίγονταν σταδιακά
αποκαλύπτοντας όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειές τους. Ιστορίες φρίκης, που
διαδραματίστηκαν τη δεκαετία του ’90, ξεπερνώντας σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και τα πιο πετυχημένα
σενάρια στην ιστορία του κινηματογράφου.
Ο παιδοκτόνος Μανώλης Δουρής, που εμφανιζόταν
αρχικά να θρηνεί σπαρακτικά τον χαμό του 6χρονου γιου του, η τριάδα της
Παλλήνης με τα σεξουαλικά όργια, τους βιασμούς και τις δολοφονίες στο όνομα του
Σατανά, η ομηρία του Σορίν Ματέι και η live δραματική συνομιλία, που
παρακολούθησε όλη η Ελλάδα με κομμένη την ανάσα, η πολύωρη πειρατεία στο
λεωφορείο με την τραγική της κατάληξη στο Ελμπασάν της Αλβανίας, η πενταπλή
δολοφονία της οικογένειας στη Θάσο από τον φοιτητή Θεόφιλο Σεχίδη, που
χαρακτηρίστηκε ως το «έγκλημα του αιώνα». Υποθέσεις που ξεπερνούν κάθε όριο του
ανθρώπινου νου και κατάφεραν να στοιχειώσουν τον ύπνο μας...
Υπόθεση
Δουρή
Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1994, ο 6χρονος
γιος του Μανώλη και της Γεωργίας Δουρή καθυστέρησε να επιστρέψει στο σπίτι του
στην Ερμιόνη, ανησυχώντας την οικογένειά του. Η αστυνομία ειδοποιήθηκε και οι
έρευνες άρχισαν άμεσα. Το παιδί βρέθηκε τελικά νεκρό και σεξουαλικά
κακοποιημένο από τον Μανώλη Δουρή και ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά του, καλά
κρυμμένο στον μαντρότοιχο μιας αλάνας, κοντά στο σπίτι της οικογένειας.
Η υπόθεση σοκάρει. Τραγική φιγούρα ο πατέρας,
ο οποίος θρηνεί μπροστά στις κάμερες και ζητά εκδίκηση για τον χαμό του μικρού.
Σύντομα όμως τα δεδομένα στην υπόθεση ανατρέπονται προς έκπληξη όλων. Ο πατέρας
συλλαμβάνεται και στην ομολογία του ότι σκότωσε το ίδιο του το παιδί, προσπαθεί
να δικαιολογηθεί λέγοντας: «Με κυριεύει μια σπάνια ασθένεια, με μεταμορφώνει.
Με έπιαναν κρίσεις και δεν έβλεπα μπροστά μου. Ο καθένας στη θέση μου το ίδιο
μπορεί να έκανε».
Ο «τραγικός πατέρας» μετατρέπεται αμέσως στα
μάτια της κοινής γνώμης σε «τέρας» και «ανθρωπόμορφο κτήνος». Στη διάρκεια της
δίκης, ο Δουρής, ο οποίος έπασχε από σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, αλλάζει
γραμμή και δηλώνει «αθώος», κατηγορώντας μάλιστα τη σύζυγό του για τον θάνατο
του παιδιού. «Θα είσαι ελεύθερη να ζήσεις τη ζωή σου, όπως εσύ το ζήτησες μαζί
με τον εραστή σου με τον οποίο σκοτώσατε το Νίκο», έλεγε.
Ενώ εκδικαζόταν η συγκλονιστική υπόθεση, η
οποία βρέθηκε στο επίκεντρο των ΜΜΕ, τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν περιέπλεξαν
τα δεδομένα: σύμφωνα με το ιατροδικαστικό πόρισμα, στο άψυχο σώμα του παιδιού
εντοπίστηκαν τρίχες γεννητικών οργάνων που δεν ανήκουν στον Δουρή. Τελικά,
κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους για ασέλγεια,
κάθειρξης 20 ετών για βιασμό και ισόβιας κάθειρξης για ανθρωποκτονία από
πρόθεση με «ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση».
Δύο περίπου χρόνια μετά τη δολοφονία του γιου
του, στις 24 Φεβρουαρίου του 1996, ο Μανώλης Δουρής βρίσκεται κρεμασμένος με το
καλώδιο της τηλεόρασης στο κελί του στις φυλακές της Τρίπολης.
Οι
σατανιστές της Παλλήνης
Το κουβάρι της φρικιαστικής υπόθεσης άρχισε
να ξετυλίγεται τον Δεκέμβρη του 1993, μετά από συντονισμένες ενέργειες των
συγγενών της αγνοούμενης, Θεοδώρας Συροπούλου. Πρωταγωνιστές της δύο νέα τότε
αγόρια από την Παλλήνη, ο «αρχηγός» της τριάδας, Ασημάκης Κατσούλας, ένας φίλος
του, ο Μάνος Δημητροκάλλης και η φίλη του, Δήμητρα Μαργέτη.
Η σύλληψη των δραστών έφερε στο φως τις
ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της δράσης τους. Οι παιδικοί φίλοι άρχισαν να
κάνουν τελετές μαύρης μαγείας στην Παλλήνη και στο Κορωπί προσπαθώντας
παράλληλα να μυήσουν και άλλους συνομήλικούς τους. Το πρώτο έγκλημα διαπράχθηκε
στις 27 Αυγούστου 1992. Με το πρόσχημα της λευκής μαγείας οδήγησαν την 14χρονη
Θεοδώρα Συροπούλου στη θέση Σέσι στο Κορωπί, όπου έγδυσαν τη μικρή, της φόρεσαν
χειροπέδες και την υποχρέωσαν να γονατίσει κρατώντας ένα κερί. Στη συνέχεια τη
χτύπησαν με ένα ξύλο στο κεφάλι, αλλά όταν διαπίσωσαν ότι διατηρούσε τις
αισθήσεις της, τη στραγγάλισαν. Αφού πέθανε, ασέλγησαν πάνω στο πτώμα της και
μετά το περιέλουσαν με βενζίνη και έβαλαν φωτιά.
Το δεύτερο θύμα τους ήταν η 28χρονη
Γαρυφαλλιά Γιούργα. Ήταν Μεγάλη Τετάρτη, 14 Απριλίου 1993, όταν εντόπισαν
τυχαία τη μητέρα δύο παιδιών και καμαριέρα ξενοδοχείου. Τη συνάντησαν όταν
εκείνη επέστρεφε στο σπίτι της στα Γλυκά Νερά και υποδυόμενοι τους
αστυνομικούς, την επιβίβασαν στο αυτοκίνητο του Κατσούλα και την οδήγησαν σε
ερημικό σημείο στο Κορωπί, όπου τις πέρασαν χειροπέδες, την έγδυσαν και τη
βίασαν. Στη συνέχεια, της πολτοποίησαν το κεφάλι με μια πέτρα για να μην
αναγνωρίζεται.
Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν ενώπιον του
Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, ύστερα από παραπεμπτικό βούλευμα του
Συμβουλίου Πλημμελειοδικών τον Ιούνιο 1995. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι
πριν αρχίσει η δίκη, εξαιτίας της δημοσιοποίησης κατά την ανακριτική διαδικασία
των πολύπλοκων καταθέσεων και των απολογιών των κατηγορουμένων στα ΜΜΕ, οι
δικαστικές αρχές απαγόρευσαν τη δημοσίευση άλλων στοιχείων.
Ο Ασημάκης Κατσούλας καταδικάστηκε τελικά σε
δύο φορές ισόβια κάθειρξη και πρόσκαιρη κάθειρξη 12 ετών και 10 μηνών, ενώ ο
Μάνος Δημητροκάλλης σε δύο φορές ισόβια και πρόσκαιρη κάθειρξη 9 ετών και 10
μηνών. Η Δήμητρα Μαργέτη καταδικάστηκε σε κάθειρξη 17 ετών και 4 μηνών για απλή
συνέργεια σε κάθε μία από τις ανθρωποκτονίες και αρπαγή ανηλίκου, αφού της
αναγνωρίστηκε η ελαφρυντική περίσταση της μετεφηβικής ηλικία. Η Μαργέτη
αποφυλακίστηκε στις 23 Νοεμβρίου 2001, καθώς οι δικαστές έκριναν ότι επέδειξε
καλή διαγωγή κατά την κράτησή της και πως δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο για την
κοινωνία.
Ο
σφαγέας της Θάσου
Επί μέρες, τον Μάιο του 1996, η κοινή γνώμη
παρακολουθούσε να αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες μιας από τις πιο φρικιαστικές
υποθέσεις στα χρονικά της Ελλάδας. Ο 24χρονος φοιτητής Θεόφιλος Σεχίδης είχε
σκοτώσει στο πατρικό σπίτι της οικογένειας στη Θάσο τον πατέρα του, τη μητέρα
του, την αδελφή του, τη γιαγιά του και τον θείο του.
Ο Σεχίδης τεμάχισε τα πτώματά τους, τα
τοποθέτησε σε πλαστικές σακούλες και τα μετέφερε στο αυτοκίνητό του με φέριμποτ
στην Καβάλα, όπου και τα εξαφάνισε σε σκουπιδότοπο. Μόνο το πτώμα του θείου του
βρέθηκε τελικά από την αστυνομία. «Ήθελαν να με βγάλουν από τη μέση και πρόλαβα
να τους σκοτώσω πρώτος. Υπήρχε συνωμοσία σε βάρος μου. Βρισκόμουν εν αμύνη. Μου
έκαναν ψυχολογικό πόλεμο επειδή ήξερα ότι ήμουν άλλης μάνας παιδί. Τους ξέκανα,
για να μην με ξεκάνουν», ανέφερε ο ίδιος αργότερα.
Η υπόθεση μονοπώλησε το ενδιαφέρον όχι μόνο
για την ίδια τη συγκλονιστική πράξη, αλλά και για το γεγονός ότι ο σφαγέας
εμφανιζόταν αμετανόητος. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν και τα ενδιαφέροντά του,
καθώς του άρεσε πολύ το διάβασμα, η ζωγραφική και η κλασική μουσική. Ακόμη και
στη φυλακή, ζητούσε Μπαχ και Μότσαρντ, αλλά και πολλά βιβλία.
Η live
ομηρία από τον Σορίν Ματέι
Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1998, ο δραπέτης
Σορίν Ματέι εισβάλλει στο διαμέρισμα της οικογένειας Γκινάκη, που βρισκόταν
στην οδό Νιόβης 4 στα Κάτω Πατήσια και κρατά ομήρους, με την απειλή
χειροβομβίδας, τέσσερα άτομα: τη μητέρα, Σουλτάνα Γκινάκη, τον 24χρονο γιο της,
Ευάγγελο, την κόρη της, Αμαλία, και τον αρραβωνιαστικό της, Απόστολο Μακρινό.
Στις 19:00 το βράδυ τηλεφωνεί στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι και ζητά να βγει στον
αέρα και να συνομιλήσει με τον παρουσιαστή ειδήσεων του καναλιού Νίκο
Ευαγγελάτο. Επί τέσσερις ώρες, όλη η Ελλάδα παρακολουθεί τη συγκλονιστική
συνομιλία των δύο ανδρών με κομμένη την ανάσα.
Η αστυνομία αποφασίζει να προχωρήσει τελικά
σε έφοδο, πεπεισμένη ότι η χειροβομβίδα είναι ψεύτικη, έπειτα από την ανάκριση
της φίλης του Ματέι, Π. Αθανασοπούλου, η οποία βρισκόταν υπό την επήρεια
ουσιών. Στο μοιραίο διαμέρισμα έχουν απομείνει δύο δεμένοι όμηροι, αφού ο
Ματέι, είχε απελευθερώσει νωρίτερα τον Βαγγέλη και τη Σουλτάνα Γκινάκη. Καθώς η
αστυνομία μπαίνει στο σπίτι, τραβά με δύναμη τον Απόστολο Μακρινό και
κατάφέρνει να τον απελευθερώσρει. Δεν είχε την ίδια τύχη και η Αμαλία Γκινάκη,
της οποίας η πανικόβλητη φωνή αλλά και η έκρηξη ακούγονται ζωντανά στην
τηλεόραση από το ανοιχτό τηλέφωνο.
Από την έκρηξη τραυματίστηκε και ο Ματέι και
οι δύο τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Η Αμαλία Γκινάκη έφυγε από τη
ζωή μετά από 17 ημέρες νοσηλείας, ενώ ο δράστης της αιματηρής επίθεσης βρέθηκε
νεκρός στο κρεβάτι τους στις φυλακές το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με
τον ιατροδικαστή Μάριο Ματσάκη, ο θάνατός του προήλθε από εισρόφηση γαστρικού
υγρού, σε συνδυασμό με την παρατεταμένη καταστολή.
Η
λεωφορειοπειρατεία με την τραγική κατάληξη
Στις 29 Μαϊου 1999 ο 25χρονος Φλαμούρ Πίσλι
καταλαμβάνει λεωφορείο του ΚΤΕΛ στην περιοχή Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης,
κρατώντας ομήρους τους επιβάτες του, και το οδηγεί στην Αλβανία. Στη διάρκεια
του ταξιδιού κρατούσε στο χέρι του μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα.
Στην πράξη αυτή τον οδήγησε η οργή, αφού,
όπως ισχυριζόταν ο νεαρός Αλβανός, είχε κατηγορηθεί άδικα για κατοχή τριών
όπλων. Σε επικοινωνία του με την αστυνομία, μέσω του κινητού τηλεφώνου επιβάτιδας
του λεωφορείου, ζήτησε λύτρα 50.000.000 δραχμών, τα τρία καλάσνικοφ για τα
οποία είχε κατηγορηθεί, καθώς και ασφαλή μετάβαση στην πατρίδα του. Φοβούμενες
μια εξέλιξη όμοια με εκείνη της οδού Νιόβης, οι αστυνομικές αρχές έκαναν
δεκτούς τους όρους του και τού κατέβαλαν τα λύτρα, καθώς και τα όπλα, τα οποία
όμως δεν δέχτηκε.
Η τρελή του πορεία του λεωφορείου, με
κατεύθυνση την Αλβανία, έγινε υπό το άγρυπνο βλέμμα της αστυνομίας, αλλά και
των ΜΜΕ, με τις κάμερες να έχουν εστιάσει στον οπλισμένο δράστη. Πέρασε από το
Κάτω Σχολάρι, τη Θέρμη Θεσσαλονίκης και πέρασε ανενόχλητο τα ελληνοαλβανικά
σύνορα.
Η περιπέτεια έληξε στο Ελμπασάν της Αλβανίας:
η αλβανική αστυνομία περικύκλωσε το λεωφορείο και, όταν ο 25χρονος αρνήθηκε να
παραδοθεί, άνοιξε πυρ. Νεκρός έπεσε ο νεαρός Γιώργος Κουλούρης από το Κάτω
Σχολάρι, ο οποίος επέβαινε στο λεωφορείο, αλλά και ο ίδιος ο Πίσλι.
Πηγή:
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2015
Βόλτα σε μια Αθήνα που δεν υπάρχει πια...
Ένα υπέροχο βίντεο με φωτογραφίες μιας Αθήνας αλλοτινών εποχών!
Η λειψυδρία του 1989!
O ρετρό εφιάλτης στα τέλη των 80’s που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, ήταν η λειψυδρία το καλοκαίρι του 1989! Τα ΜΜΕ έπαιξαν το ρόλο τους με τον καλύτερο τρόπο! Μας τρομοκράτησαν, δείχνοντας μας εικόνες από τη λίμνη του Μαραθώνα, όπου είχε πέσει τόσο πολύ η τάση του νερού, ώστε είχαν εμφανιστεί τα ερείπια ενός χωριού που υπήρχε εκεί πριν κατασκευαστεί το φράγμα! Εικόνες ξηρασίας, και τρομοκρατημένοι πολίτες, που έψαχναν τρόπους για να κάνουν οικονομία στην κατανάλωση του νερού. Βέβαια όπως και σε κάθε άλλη δύσκολη κατάσταση, υπήρξαν στιγμές που η τηλεόραση ξεπέρασε τον εαυτό της, δίνοντας στη δημοσιότητα τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να κάνουμε οικονομία στο νερό. Για παράδειγμα ορισμένοι ειδικοί είχαν προτείνει να τοποθετήσουμε ένα τούβλο στο καζανάκι, ώστε να μην γεμίζει άσκοπα με νερό! Επίσης να κάνουμε ντους δύο άτομα μαζί, τα λουλούδια να τα ποτίζουμε με ποτιστήρι και όχι με το λάστιχο κλπ Επίσης απαγορευόταν το μπάνιο σε μπανιέρα, ή όταν κάνουμε ντους να βάζουμε την τάπα, και να χρησιμοποιούμε το νερό για το καζανάκι, όπως και το νερό που θα βγαίνει από το πλυντήριο. Και φυσικά να μην πλένουμε σχολαστικά το αυτοκίνητο μας με το λάστιχο, αλλά να χρησιμοποιούμε έναν κουβά με νερό.
Άλλες αξέχαστες στιγμές από την τηλεόραση ήταν και οι εξής:
Η διαφημιστική καμπάνια της ΕΥΔΑΠ, με την φράση << Νερό δεν υπάρχει αρκετό. Γι’ αυτό προσέχουμε για να έχουμε >>.
Οι προτάσεις αντιμετώπισης του προβλήματος, με χημικούς βομβαρδισμούς, για να φέρουν βροχή τα σύννεφα, χρησιμοποιώντας τα αεροπλάνα Phantom και η αγορά νερού από την γειτονική Τουρκία!
Τέλος η κωμική πλευρά του γεγονότος, ήταν η διαφήμιση με κάποιον τύπο που ξυρίζονταν, χρησιμοποιώντας μόνο ένα ποτήρι νερό, για να μην κάνει άσκοπη σπατάλη, και ξέπλενε εκεί το ξυραφάκι του, ενώ τραγουδούσε την τότε επιτυχία του Πανταζή <<Ταραχή>>!!!
Διαγράμματα της ΕΥΔΑΠ:
Κυριακή 31 Μαΐου 2015
ΗΠΑ: Αναζητείται γυναίκα που ανακύκλωσε σπάνιο υπολογιστή, για να της δοθούν 100.000 δολ.!!!
Μία επιταγή 100.000 δολαρίων περιμένει μία μυστηριώδη γυναίκα η οποία πέταξε τον περασμένο Απρίλιο στον κάδο ανακύκλωσης ένα σπάνιο υπολογιστή Apple-1, μην γνωρίζοντας προφανώς την αξία του.
Η εταιρεία ανακύκλωσης CleanBayArea, στην Καλιφόρνια, στην οποία κατέληξε ο υπολογιστής, γνωστοποίησε στον δικτυακό της τόπο ότι αναζητά τη γυναίκα που πέταξε τον υπολογιστή, καθαρίζοντας το γκαράζ του σπιτιού της, προκειμένου να της δώσει 100.000 δολάρια.
Πρόκειται το μισό του αντιτίμου με το οποίο ο σπάνιος υπολογιστής του 1976 -ένας από τους συνολικά 200 που κατασκευάστηκαν- πωλήθηκε σε δημοπρασία. Πολιτική της εταιρείας είναι να μοιράζεται τα έσοδα από την πώληση των αντικειμένων με τον ιδιοκτήτη του εξοπλισμού.
Οι Αpple-1 είναι από τους πρώτους υπολογιστές στην ιστορία της Apple. Κατασκευάστηκαν από το συνιδρυτή της εταιρείας Στιβ Βόζνιακ στο γκαράζ του Στιβ Τζομπς και πωλήθηκαν έναντι 666,66 δολαρίων (2.786 δολάρια σε σημερινές τιμές.)
Λίγες δεκάδες από τους πρωτοποριακούς αυτούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές εκτιμάται ότι εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι σήμερα.
Ο σπάνιος Apple 1 αξίας 200.000 δολαρίων που πετάχτηκε στην ανακύκλωση!
Σάββατο 30 Μαΐου 2015
Παρασκευή 29 Μαΐου 2015
Πέμπτη 28 Μαΐου 2015
Σήμερα η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας Kung Fury! Ολόκληρη η ταινία στο YouTube!
ThePiratebay:
Facebook:
IMDB:
Wikipedia:
Kickstarter
Η ταινία στο YouTube!
Διάφορα άλλα βίντεο:
Κυριακή 24 Μαΐου 2015
Pac-Man : 35η Επέτειος της κυκλοφορίας του!
Στις 22 του μηνός, συμπληρώθηκαν 35 χρόνια από την
κυκλοφορία ενός από τα πιο επιτυχημένα Arcade Games, της δεκαετίας του 1980!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
















